نا.کجا

پاریس فقط بهشت مستان و عاشقان عالم نیست، بهشت اهل فکر و ادب و هنر هم بوده و هست. از همینگوی و فیتزجرالد گرفته تا پیکاسو و مونه، عده زیادی در طول تاریخ آمده اند تا از فضای معنوی پاریس بهره گرفته و از خود اثر در کنند. از فلاسفه‌ی عزیز فرانسوی هم نباید غافل بود. نام های کامو (از نویسندگان مورد علاقه خود بنده)، سارتر و سیمون دو.بو.وار (چجوری این رو توی فارسی مینویسند؟) به خصوص به خاطر می‌آیند. آنان که در کافه های پاریس ساعت ها به بحث و گفت‌و‌گو نشستند. در هوایش سیگار کشیدند. از شرابش جرعه جرعه نوشیدند. و کردند آنچه کردند. بگذریم…

IMG_2782

پاریس،‌ از همین جهت، مهد کتاب‌دوستان نیز هست. از اولین چیز هایی که توجه من رو Stairs-Hafezجلب کرد همان روز اول، کتاب فروشی های نزدیک سوربن بود که کتب فلسفی به نمایش گذاشته بودند (نه آخرین خزعبلات عوام پسند). بعد ها توفیق پیدا کردم تا کتاب‌فروشی شکسپیر و بستگان را (Shakespear and Co) در محله لاتین (quartier latin) که جایگاه دانشگاه های سوربن و شماری از دیگر مراکز علمی، فرهنگی و تاریخی پاریس بوده و هست،‌ زیارت کنم. فضای بی نظیری بود و مجموعه کتاب های حیرت انگیزی داشت هم برای فروش و هم صرفا برای مطالعه در کتابخانه با دقت جمع آوری شده‌ی طبقه بالا. طبقه بالایی که راهش به بیتی از حافظ مزین بود.

در ادامه این اکتشافات، امروز خود را به کتاب‌فروشی نشر ناکجا رساندم. نشر ناکجا علاوه بر انتشار کاغذی و الکترونیکی آثار فارسی، ترجمه شده و فرانسوی نویسندگان ایران و جهان، در محل کتاب‌فروشی خود کتاب های چاپ ایران را هم به فروش می‌رساند. با توجه به حال و هوای خودم، دنبال مجموعه شعری از فاضل نظری می‌گشتم که پای پنجره و با نگاهی به آسمان گریان پاریس بخوانم و درک کنم. پیدا هم کردم مجموعه شعری از او. به قیمت یازده یورو و نود سنت!IMG_2819

باقی‌مانده بعد از ظهر را در کافه ای در همان نزدیکی به خوردن و آشامیدن و شعر خوانی گذراندم. جای همه دوستان خالی. مجلس یک‌نفره با صفایی بود (جدای از آنکه جمعی احتمالا مجنونم تصور کردند، که البته در این دیار بی‌هُشی اشکال چندانی ندارد)



IMG_2825

پاریس. امشب. از پشت بام محل سکونت

ــــــــــــ
پ.ن: چرا نگارش این پست چنین شکلی گرفت را من هم نمیدانم! مدت خیلی زیادی ـست فارسی ننوشته‌ام. شاید به این خاطر است!

پ.ن: ابیات زیادی از فاضل خواهید دید اینجا، بعضا بدون هیچ توضیحی، آماده باشید. سوتیتر جدید وبلاگ هم از اوست.

یک فکر در “نا.کجا”

  1. آفرين پسر!عالي بود.قلمت بعد از اين همه سال دوري خيلي قشنگ كلمات فارسي رو كنار هم چيده بود و يه اثر هنري خلق كرده بود. باز هم آفرين

       0 likes

  2. علیرضای عزیز:
    من چند روز قبل وبلتگتون رو خیلی اتفاقی پیدا کردم. از اون روز تمام آرشیوتون رو خوندم. خیلی عالی می نویسین… مخصوصل اوایل که به شکل یک داستان همه چیز رو توضیح می دادین… ای کاش باز هم همون قدر بنویسین… بهتون حسودیم شد که در سن کم این همه تجربه متفاوت و عالی کسب کردین… موفق باشید
    بازهم بنویسین…

       0 likes

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *