Leaving Cert

ماه جون برای سال آخر دبیرستانی های ایرلند سال خیلی ماه مهمی هست، در حالی بقیه امت اکثرا ترمشون تموم شده و مشغول تفریحات تابستانی (که در ایرلند اکثرا میشه مسافرت به جاهای آفتابی! خصوصا جنوب اسپانیا) هستند، سال ششمی مشغول امتحانات پایانیشون هستند که Leaving Certificate نام داره. نتایج این امتحانات که به صورت یک رقم (از حداکثر 600) هست، تنها عامل تعیین ورود یا عدم ورود به دانشگاه هست. به فرض اگر برای روان.شناسی دانشگاه ترینتی (Psychology BA, Trinity College) امتیاز 570 لازم باشه (امتیاز ها هر سال بر اساس میزان محبوبیت تغییر میکنند) و شما 560 امتیاز بیارید، روان.شناسی ترینیتی پریده! انتخاب بعدیتون بررسی میشه. سیستم یک جورایی مثل کنکور هست، هم کاملا آزمون محور هست، هم به صورت سراسری مدیریت میشه بر عکس سیستم آمریکایی که نه تنها آزمون محور نیست، هر دانشگاه سیستم پذیرش خودش رو داره. از نحوه ورود به دانشگاه که بگذریم خود امتحانات پایانی مقدار زیادی سخت هستند و به طرز دیوانه.واری تشریحی. مثلا امتحان زبان انگلیسی  دو بخش هست (Paper One و Paper Two) و هر بخشش در یک روز جدا برگذار میشه. مطالب مورد آزمون در بخش دوم اینها هست:
یک) مطالعه عمیق یک اثر ادبی، هر سال چند تا اثر معرفی میشه، انتخاب با شما (در واقع معلم) هست. اثر ما نمایش.نامه Dancing at Lougnasa بود که در واقع به ساختار خشک و شدیدا مذهبی ایرلند حوالی سال هزار.و.نهصد.و.سی.و.شش میلادی در ضمن به نمایش کشیدن زندگی یک خانواده فقیر روستایی، انتقاد میکرد.
دو) بررسی تطبیقی دو اثر ادبی دیگه. باز هم انتخابی هست. ما دو کتاب How Many Miles to Babylon? و Story of Lucy Gult رو کار کردیم.
سه) شعر. دوباره انتخاب، سی و دو تا شعر هست توی لیست، شانزده تاش رو به انتخاب مطالعه میکنید، توی امتحان سه تاش (فکر کنم) میاد که سوالات مربوط به یکیش رو انجام میدید. و یک شعری که تازه هست (Unseen Poem).
مدت امتحان سه ساعتی بود تقریبا، تعداد سوال ها جمعا ده تا نمیشه، ولی هر کدوم جواب داره چند صفحه! من دوازده صفحه و نیم A4 مطلب نوشتم، بعد از امتحان دستم از مچ به پایین بی حس بود! این تقریبا تنها امتحانی هست که من به A گرفتنش خیلی امید دارم. هدف از این مثال، نشون دادن عمق مطالعه و میزان تشریحی بودن قضیه داشت. حالا از امتحان اقتصاد و نمودار های عجیب و غریبش بگذریم . در مجموع باید بگم این امتحانات که از ششم جون تا بیست و دوم جون برگزار میشدن، شدیدا استرس زا و روی.اعصاب بودند، حتی برای من که نتیجه شون برام اهمیتی نداشت و فقط قبولی کفایت میکرد. به هر حال هر چی بود گذشت، امیدوارم کنکوری های عزیز که الان حس همدردی بسیار عمیقی باهاشون دارم، موفق باشند و هر جایی که میخوان قبول بشن! (همه که نمیشه قبول بشند ولی خب رفقا و آشناهای ما قبول بشن، بقیه مهم نیستن! :دی)

یک فکر در “Leaving Cert”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *