امنیت

اولش اینقدر هیجان زده ای که اصلا به چشمت نمیاد، دفعات بعدی دیگه خسته میشی از صف طولانی بازرسی، از اینکه “لپ تاپ رو از کیف خارج کنی و بذاری توی سبد” به اضافه کفش و کلید و کمربند و غیره، از جواب های تکراری به سوالات تکراری “اینجا چکار میکنی؟” و “اونجا میخوای چکار کنی؟” دادن، از اینکه هر بار ازت عکس بگیرن و انگشت نگاری و غیره. از اینکه وقتی چمدونت رو که تحویل بار داده بودی تحویل میگیری، داخلش یادداشت پیدا میکنی از “مدیریت امنیت حمل نقل” (Transportation Security Administration) آمریکا که “آقا ما چمدونت رو زیر و رو کردیم!” (این قضیه احتمال زیاد مربوط به پرواز داخل آمریکا از آتلانتا به نیویورک بوده، نه پرواز بین المللی)

همه اینها که همه کم و بیش سرشون میاد، ما امتیازات ویژه ای هم داریم، شامل:
برچسب قرمز امنیتی که بعضا پشت پاسپورت میخوره، نگاه های سرشار از تعجب و شگفتی مامور های هواپیمایی به جلد پاسپورت که سعی میکنن بفهمن این پاسپورت از کدوم کشور اومده و قیافه دیدنیشون وقتی اسم ایران رو میبینن (خصوصا تو فروددگاه های آمریکا!)، “چند دقیقه منتظر بمونید” های مناسبتی، این دفعه آخری هم که توفیق پیدا کردیم خدمت بر و بچه های پشت صحنه مرز و گمرک آمریکا تو فرودگاه دابلین برسیم، همونجایی که برای “چند تا سوال” آدم رو میبرن!

به یک مرحله ای میرسی که دیگه حالت از هر چی امنیته به هم میخوره…

پا.نوشت:
-حالا اینقدر هم که به نظر میرسه شاکی نیستم ها! :دی

-اگر توجه کرده باشید، یه لینک به گوگل.پلاس اضافه شده گوشه وبلاگ، از اونجایی که دسترسی به گوگل.پلاس از ایران ظاهرا راحت تر از فیس.بــوک هست و یک امکان خیلی جالبی هم داره که خودش عکس ها رو از توی گوشی اندرویدی آپلود میکنه تو سرور و پروسه انتشار تصاویر خیلی خیلی راحت تر میشه، از این به بعد احتمالا عکس زیاد میذارم تو گوگل.پلاس. فقط اخطار میدم که ممکنه تصاویری از خودم هم باشه، اگه نمیخواید منو ببینید (خودم هیچ علاقه ای ندارم نویسنده هیچ وبلاگی رو ببینم) فعلا نرید تا من یه فکری به حال اون عکس ها بکنم…

یک فکر در “امنیت”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *