آزادی

یعنی بشینی تو استارباکس از پشت شیشه های بزرگ یه نگاهی بکنی به ورودی دانشگاه ترینیتی یاد حدود یکسال پیش بیوفتی که روز open day(1) با خانواده از گالوی کوبیدی اومدی دابلین، رفتی تو دانشگاه چرخ زدی و چرخ زدی و خودت رو دانشجوی ترینیتی تصور کردی و خیال پردازی کردی و حالش رو بردی. بعد به تلخی بخندی به خیالات خودت.

یعنی بری سایت وزارت علوم شرایط انتقال دانشجویان خارج کشور به داخل رو بررسی کنی. سرت رو تکون بدی و از خودت بپرسی که چی به سرت اومده که به همچین فکر هایی افتادی!؟

یعنی فکر کنی این چهار ماه باقیمونده سال تحصیلی رو فاکتور بگیری بری آمریکا، فقط مجبور میشی سال دیگه رو بری یه دبیرستان آمریکایی که همچین بد هم نیست، میدونید؟، دبیرستان آمریکایی! :دی . میبینی تحملش رو نداری یک سال دیگه رو تو دبیرستان حروم کنی، اگر هم بخوای آدم خوشگذرونی نیستی که صرفا از جهت اینکه خوش میگذره یک سال از زندگی عقب بیوفتی…

یعنی به این فکر کنی که بد نیست یک سال یا حداقل یک ترم ورود به دانشگاهت رو عقب بندازی (2)، از زندگی مرخصی بگیری، چه میدونم، بری آمریکا رو با ماشین بگردی تنهایی، یا بری ایران یه مدت! خلاصه از این ماراتن درس و مدرک که توش افتادی یک کم کناره بگیری و فقط زندگی کنی! به این فکر می کنی که تو آدم این کار نیستی و احتمالا بورسیه دانشگاهت رو هم از دست میدی.

به این میگن آزادی عمل…! :دی

ــــــــــــــ

 (1) یه روزی هست، برای دانشجو های احتمالی سال های آینده که میرن دانشگاه با اساتید و دانشجو ها و مدیرگروه ها و اینا صحبت میکنن، تو دانشگاه میچرخن، برنامه ها رو بررسی میکنن و اینا که بعدا تصمیم بگیرن کدوم دانشگاه میخوان برن.

 (2) عقب انداختن ورود به دانشگاه پس از پذیرش تو سیستم امریکایی کار طبیعی هست و دردسری هم نداره.

یک فکر در “آزادی”

  1. سلام
    موافقم که بعد از مدتی آدم حس میکنه تو جریان سریع آب افتاده و یه جورایی هیچی دست خودش نیست. 😉
    ولی حدس میزنم(فقط حدسه!) شرایط دانشگاه آمریکا خود به خود اینکار رو برات انجام بده(آروم شدن شرایط) :-)
    تو دانشگاهها کلا آزادی عمل بیشتری هست

       0 likes

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *