Be Careful what you wish for

یادم نمیره اون وقتی که برای بار اول وارد خونه شدم، همین چند هفته پیش، چه حسی داشتم. از حس کردن گرمای مطلوب خونه. از دیدن میز صبحانه. از دیدن اتاق پذیرایی و تصور شب هایی که ولو بشم رو مبل در کنار بقیه اعضای خانواده (حداقل اونایی که هستن!) و خوش و خرم تلویزیون نگاه کنیم. از دیدن اتاقم و پنجره های کشویی قشنگش رو به خیابون و درخت های انبوه رو به رو. از قدم زدن تو راهروی خونه. یادم نمیره که دلم نمیومد بریم از خونه بیرون. که دوست نداشتم شام هیچوقت تموم بشه و جمع سه نفری سر میز بهم بخوره. و البته یادمه که چقدر سعی کردم نشمرم روز های باقیمانده رو. که چقدر همین اعصابم رو به هم ریخته بود.

چند وقت پیش اگر ازم میپرسیدین میگفتم از خدام بود که همچین فرصتی داشته باشم. چند ماهی تنها، تو مملکت غریب. ببینم چطوریه تنها تو غربت زندگی کردن و این جور چیز ها. حواستون باشه چی درخواست میکنید!

حدود چهار ماهی مونده تا منتقل بشم به آتلانتا حالا اینکه آخر تابستون باید دمم رو بذارم روی کولم برم یه جای دیگه آمریکا رو فعلا در نظر نمیگیریم. راستی چرا این بروکلین (نقشه) بی صاحب شده مثل منهتن جزیره نیست، همه حساب و کتاب ما رو داره به هم میریزه!

پانوشت: عجب پست غم انگیز داغونی شد ها، آدم گریه اش میگیره! :دی

یک فکر در “Be Careful what you wish for”

    1. ادامه شعر(دیدم متناسب است)
      به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
      که سالک بی خبر نبود زراه و رسم منزلها
      حضوری گر همی خواهی از او غائب مشو حافظ( نوری)
      متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها

         0 likes

  1. سلام
    با ایمان به لطف خدا همیشه بخوان
    ربّ یسّر و لا تعسّر
    خدایا سهل گردان و دشوار مگیر
    و به قول مولانا
    دست گیر و ره نما ، توفیق ده
    ان شاء الله این مدت بگذرد و بزودی همدیگر را ببینیم

       1 likes

  2. سلام
    هیچ جا خونه خود آدم نمیشه……جالبه که صرف اینکه یه خونه بخری، یه مکان رو تبدیل به خونت نمیکنه یا مثلا اگر با خوانواده بری هتل حس نمیکنه اونجا خونته ….یه ترکیب پیچیده از هردوتاس نمیدونم شاید انسانها هم مثل خرسها قلمرو تعیین میکنن….. 😉
    کلا درک کردن یه نفر که قرار مدتها خونه رو نبینه خیلی سخته………. امیدوارم از پسش بر بیای :-)
    بدترین کار در این مواقع استفاده از جملات فلسفیه چون یکم ایده آل هستن و از واقعیت دورن ولی خوب….”دنیا یه چیزی میده و در ازاش یه چیزی میگیره” بعضی ها میگن چیزی که میگیره ممکنه با ارزش تر باشه :-(

    این داستان رو اگر وقت کردی بخون مرتبطه:the monkey’s paw

       0 likes

    1. سلام
      حالا تشبیه خرس ها به کنار، درد مال وقتیه که خونه ات و از دست بدی، بعد که خونه جدیدی پیدا کردی، ازش دور بمونی…
      منم امیدوارم، در مورد فلسفه هم موافقم، گاهی وقت ها بهترین کار فکر نکردنه، که معمولا خیلی سخته…

         1 likes

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *